Vanaf de Damgracht

Sinds dinsdagmiddag zit ik aan boord van de Damgracht. Na aankomst op het vliegveld in Singapore werd ik geholpen door het personeel van het vliegveld, de agent was er nog niet. Gelukkig stond ik in het systeem van de immigratie en mocht ik het land in. Na een tijdje gewacht te hebben was ik net aan ’t bellen waar de agent bleef, toen me door het vliegveldpersoneel verteld werd dat hij onderweg was. Ik heb eerst een nachtje in een hotel gezeten, want het schip was nog niet in Singapore. Dat was allemaal prima in orde, goed eten, mooie kamer, ik heb zelfs nog even in ’t zwembad gelegen. ’s Avonds heb ik even een klein rondje rond het hotel gemaakt. Echt een moderne stad, allemaal hoge gebouwen en sjieke kantoren en winkelcentra. De gerechten hangen hier bij sommige eettenten in namaak aan de gevel, echt apart om zo het hele menu te zien.

De volgende ochtend werd ik weer opgepikt en naar een terminal bij de rede (ankerplaats) van Singapore gebracht. Hier opereren allerlei kleine crewbootjes, welke de zeelui naar de schepen vervoeren. Eenmaal aan boord werd ik leuk ontvangen, ik kon meteen aanschuiven met eten en kreeg m’n hutje aangewezen. Aardige gasten hier aan boord, het sfeertje is gemoedelijk. Ik heb gekozen om eerst een maandje met de stuurmannen mee te lopen. Dat houdt in dat we van 8 tot 12 werkzaamheden aan dek verrichten, en dat ik ’s middags van 16.00 tot 20.00 wachtloop op de brug. Dit schip is nog maar een maand of 7 oud en MADE IN CHINA, dus er zijn wat kleine gebreken. Het schip moest snel beschikbaar zijn, dus er is niet voldoende tijd geweest alles netjes af te werken. Zo zijn we nu bezig een zootje waterdichte deuren goed gangbaar te krijgen. Gister en vandaag hadden we trouwens wat oefeningen. Gisteren een firedrill en vandaag een abandon ship drill en een ISPS-oefening. Dat laatste gaat over de veiligheid van het schip, hoe we omgaan met dreigingen van buitenaf. Dit keer was er zogenaamd een bom verstopt, welke we in teams gingen zoeken. Wij hadden het pakketje alledrie over het hoofd gezien en werden daar gelukkig meteen op gewezen door de kapitein. Zo hoefde niet het hele schip verder te zoeken, haha. Op dezelfde manier zoeken we trouwens naar verstekelingen, in groepjes het hele schip door.
We varen richting Dampier, Australië, met een lading pijpen voor een LNG-leiding. Deze worden daar op zee overgegeven aan een stel suppliers, welke ze weer naar de pijpenlegschepen transporteren. We hebben Lombok Strait net gehad (tussen Lombok en Bali) en varen nu op de Indische oceaan. Dat is trouwens wel te merken aan de deining, we gaan een stuk meer op en neer hier, in het onbeschutte water. Het weer is trouwens prima. Gisteravond zijn we in onze wacht een zootje lokale vissers ontweken. Mooi versierde en geschilderde houten schepen van een meter of 20 en met best een grote bemanning. Leuk om daar eens vlak langs te varen. Apart om te zien was dat veel van hen een zootje dikke bouwlampen voorop hadden (waarom?). In het donker zie je dan flinke lichtpotten aan de horizon, er komen namelijk inktvissen op het licht af, welke ze dan weer vangen (daarom).
Wat trouwens echt een meevaller is, is dat ik internet heb op m’n hutje, en dat bellen relatief goedkoop is. Dat komt omdat er voor dit offshore-project geïnvesteerd is in een goede satellietverbinding. Echt fijn, op kantoor werd me namelijk verteld dat emailen maar een paar keer per dag mogelijk zou zijn, internetten helemaal niet en bellen erg duur zou zijn. Je kunt me dus (voorlopig) gewoon bereiken op m’n normale e-meeuwadres.
Dat was het wel weer zo’n beetje, zondagmiddag komen we aan in bij Dampier. Wat we daarna voor een lading hebben is nog niet bekend. We weten dus ook niet zeker waar we heen gaan, ik ben benieuwd.
Groeten vanaf de Indische Oceaan!

Change of plan

Er is weer nieuws hoor!
Ik zou uiteindelijk halverwege de komende week geplaatst worden op de Traveller, een zware-lading schip van BigLift. Toen ik vrijdag even belde om te checken of er nog veranderingen waren, hoorde ik dat dit schip voorlopig nog wel vast zou zitten in Nigeria (reden onbekend). Nu sturen ze me daar natuurlijk niet heen (gelukkig), want dat schijnt niet bepaald veilig te zijn. "Maar,..." zei het hoofd personeelszaken, "jij moet nu gewoon zo snel mogelijk weg, we kunnen niet veel langer wachten. Ik probeer je nu op één van de D-type schepen te plaatsen, en je dit weekend al op 't vliegtuig te zetten." Deze schepen zijn op 't moment bezig met transport van pijpleidingen vanuit Maleisië naar Australië. Het enige probleem was dat er aan boord misschien te weinig ruimte zou zijn voor een stagiair. Gelukkig kunnen ze me erbij hebben op de Damgracht, nu vlieg ik morgenavond 21.30 naar Singapore, Maleisië.


Daar wordt ik opgewacht door de lokale agent, die me naar het bunkerschip(met brandstof) brengt welke de Damgracht bij zal tanken. Het schip brengt nog één lading pijpen naar Australië, maar lost deze offshore (dus niet aan een kade). Volgens planning duurt dit tot 13 september, en dan moet er nieuwe lading gezocht worden voor het schip. Daar staat dus nog niks voor gepland, dus dat wordt een verassing, ik ben benieuwd. Ik ga vandaag en morgen rustig verder met het pakken van de tassen, eigenlijk staat alles al klaar. Volgende bericht komt waarschijnlijk vanaf de Damgracht, geen idee wanneer.